Bel en krijg direct advies! 088 304 1404
Bekijk één van onze 24 vestigingen
Als eigenrisicodrager voor de WGA of ZW ben je zelf verantwoordelijk voor de re-integratie van zieke medewerkers én voor de financiële gevolgen als dat traject niet goed verloopt. Dit betekent dat je als werkgever de regie volledig in eigen handen hebt, inclusief alle verplichtingen die normaal via het UWV lopen. In dit artikel lees je wat die verplichtingen precies inhouden, hoe een 2e spoortraject eruitziet, welke risico’s je loopt en wanneer externe begeleiding slim is.
Wat zijn de re-integratieverplichtingen van een eigenrisicodrager?
Als eigenrisicodrager ben je verplicht om re-integratie volledig zelf te organiseren en te financieren, conform de Wet verbetering poortwachter. Je draagt het financiële risico van langdurige ziekte zelf en bent daarmee ook verantwoordelijk voor alle stappen in het re-integratieproces, van de probleemanalyse in week zes tot het opstellen van het plan van aanpak en de voortgangsbesprekingen.
Concreet betekent dit dat je als eigenrisicodrager dezelfde wettelijke verplichtingen hebt als iedere andere werkgever, maar zonder het vangnet van het UWV. Je moet tijdig een bedrijfsarts inschakelen, een re-integratiedossier bijhouden en actief sturen op herstel en werkhervatting. Doe je dat niet, dan loop je het risico op een loonsanctie of verhoogde uitkeringslasten die rechtstreeks op jou worden verhaald.
Eigenrisicodragers hebben bovendien een bijzondere positie bij 2e spoor re-integratie. Wanneer blijkt dat een medewerker niet meer kan terugkeren in de eigen functie of bij de huidige werkgever, ben jij als eigenrisicodrager degene die het 2e spoor in gang moet zetten én bekostigen. De kennisbank over re-integratie biedt praktische informatie om grip te houden op dit proces.
Hoe verloopt een 2e spoor re-integratietraject bij een eigenrisicodrager?
Een 2e spoor re-integratietraject bij een eigenrisicodrager verloopt stap voor stap richting werk bij een andere werkgever, wanneer terugkeer naar de eigen functie niet meer mogelijk is. Het traject start idealiter na het eerste ziektejaar, maar kan eerder beginnen zodra duidelijk is dat herstel in de huidige rol niet realistisch is.
Het traject bestaat in de praktijk uit een aantal herkenbare fases:
- Een uitgebreide verkenning via loopbaantests, persoonlijkheidsonderzoek en een intakegesprek gericht op werk
- Het opstellen van een persoonlijk profiel met motiverende factoren, belemmeringen en een concreet zoekprofiel
- Actieve begeleiding bij sollicitaties, netwerken en het vinden van een passende nieuwe werkplek
- Maandelijkse voortgangsrapportage zodat je als werkgever altijd inzicht hebt in de stand van zaken
Als eigenrisicodrager ben je zelf de opdrachtgever van dit traject. Dat geeft je meer controle, maar ook meer verantwoordelijkheid. Je moet kunnen aantonen dat je voldoende inspanning hebt geleverd, want bij een UWV-beoordeling achteraf wordt jouw dossier kritisch bekeken. Een goed gedocumenteerd en actief begeleid 2e spoor re-integratietraject is daarvoor onmisbaar.
Wat zijn de financiële risico’s als een eigenrisicodrager re-integratie verwaarloost?
Als eigenrisicodrager die re-integratie verwaarloost, riskeer je aanzienlijke financiële schade. Het UWV kan een loonsanctie opleggen waardoor je verplicht bent het loon van de zieke medewerker maximaal een jaar langer door te betalen. Bovendien draag je als eigenrisicodrager zelf de WGA-uitkeringslasten als een medewerker gedeeltelijk arbeidsongeschikt raakt.
De financiële consequenties lopen op naarmate het dossier zwakker is. Denk aan:
- Verlengde loondoorbetalingsplicht bij een loonsanctie van het UWV
- Langdurige WGA-uitkeringslasten die direct op jouw organisatie worden verhaald
Naast de directe kosten zijn er ook indirecte gevolgen. Een slepend re-integratietraject kost tijd en aandacht van HR, leidt tot juridische discussies met de medewerker en kan de reputatie van je organisatie als werkgever schaden. Juist voor eigenrisicodragers geldt dat tijdig en adequaat handelen zich op de lange termijn financieel terugbetaalt.
Wanneer schakel je een extern re-integratiebureau in als eigenrisicodrager?
Als eigenrisicodrager schakel je een extern re-integratiebureau in zodra duidelijk is dat interne begeleiding niet volstaat, terugkeer naar de eigen functie niet realistisch is of het 2e spoor gestart moet worden. Hoe eerder je externe expertise inschakelt, hoe beter je dossier staat én hoe groter de kans op een succesvolle uitkomst voor de medewerker.
Externe begeleiding is in ieder geval verstandig in de volgende situaties: wanneer een medewerker na langdurige ziekte niet meer kan terugkeren in zijn of haar eigen functie, wanneer de interne HR-capaciteit te beperkt is om een volledig re-integratietraject te begeleiden, of wanneer een eerder traject niet de gewenste resultaten oplevert.
Een gespecialiseerd bureau brengt kennis, structuur en onafhankelijkheid mee. Dat is waardevol voor de medewerker, die een neutrale begeleider krijgt, maar ook voor jou als werkgever, omdat je kunt aantonen dat je professionele ondersteuning hebt ingezet. Bekijk ook wat andere werkgevers ervaren bij het inschakelen van externe begeleiding.
Hoe Riforce helpt bij 2e spoor re-integratie als eigenrisicodrager
Riforce begeleidt eigenrisicodragers bij het opzetten en uitvoeren van effectieve re-integratietrajecten. Met meer dan 10 jaar ervaring en een landelijk netwerk van gecertificeerde specialisten zetten we het 2e spoor snel en zorgvuldig in gang, zodat jouw dossier sterk staat en de medewerker zo snel mogelijk op de juiste plek terechtkomt.
Wat we bieden als eigenrisicodrager:
- Een persoonlijk begeleidingstraject waarbij loopbaantests, een zoekprofiel en actieve sollicitatiebegeleiding centraal staan
- Realtime inzage in voortgang via ons online systeem, zodat je als werkgever altijd op de hoogte bent
- Een basistraject van 3 maanden met maandelijkse verlenging en gespecialiseerde trajecten voor specifieke sectoren
Wil je weten hoe wij jou als eigenrisicodrager kunnen ondersteunen? Leer ons beter kennen of neem direct contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek. We denken graag met je mee over de beste aanpak voor jouw situatie.
Frequently Asked Questions
Wat is het verschil tussen eigenrisicodrager voor de WGA en voor de ZW?
Als eigenrisicodrager voor de WGA draag je zelf de financiële lasten van gedeeltelijk arbeidsongeschikte (ex-)medewerkers die een WGA-uitkering ontvangen. Bij eigenrisicodragerschap voor de ZW ben je verantwoordelijk voor de ziekengelduitkeringen van flexwerkers en ex-medewerkers die ziek uit dienst gaan. In beide gevallen ben je zelf verantwoordelijk voor de re-integratie, maar de doelgroep en het moment waarop de verplichtingen ingaan verschillen wezenlijk. Het is verstandig om per situatie te beoordelen welke risico’s voor jouw organisatie het grootst zijn en je beleid daar op af te stemmen.
Hoe snel moet ik als eigenrisicodrager het 2e spoor opstarten?
Het 2e spoor moet uiterlijk aan het einde van het eerste ziektejaar zijn opgestart, maar in de praktijk is eerder starten vrijwel altijd verstandiger. Zodra na de probleemanalyse of een eerder advies van de bedrijfsarts duidelijk is dat terugkeer naar de eigen functie niet realistisch is, kun je al parallel aan het 1e spoor beginnen met de voorbereiding van het 2e spoor. Een vroege start geeft de medewerker meer tijd om een nieuwe werkplek te vinden én versterkt jouw re-integratiedossier richting een eventuele UWV-beoordeling. Wacht dus niet tot de deadline, maar handel zodra de situatie daarom vraagt.
Wat gebeurt er als het UWV mijn re-integratiedossier als onvoldoende beoordeelt?
Als het UWV bij de WIA-beoordeling na twee jaar ziekte concludeert dat je als eigenrisicodrager onvoldoende re-integratie-inspanningen hebt geleverd, kan het een loonsanctie opleggen. Dit betekent dat je verplicht bent het loon van de medewerker maximaal 52 weken langer door te betalen, ook al zit je al op de grens van de twee jaar. Bovendien blijf je als eigenrisicodrager verantwoordelijk voor eventuele WGA-uitkeringslasten die hieruit voortvloeien. Een goed bijgehouden en actief begeleid dossier is daarom je belangrijkste bescherming tegen deze kostbare sanctie.
Mag ik als eigenrisicodrager zelf kiezen welk re-integratiebureau ik inschakel?
Ja, als eigenrisicodrager heb je de volledige vrijheid om zelf een re-integratiebureau te selecteren dat past bij jouw organisatie en de situatie van de medewerker. Je bent niet gebonden aan een vaste lijst of een keuze van het UWV, zoals dat bij publiek verzekerde werkgevers soms indirect het geval is. Wel is het verstandig te kiezen voor een gecertificeerd bureau met aantoonbare ervaring in 2e spoor trajecten, zodat de kwaliteit van de begeleiding ook bij een UWV-toets standhoudt. Vraag bij de selectie altijd naar rapportagestructuur, doorlooptijden en bewijs van resultaten.
Wat als een medewerker niet wil meewerken aan het 2e spoor re-integratietraject?
Als een medewerker zonder deugdelijke grond weigert mee te werken aan een redelijk re-integratieaanbod, heb je als werkgever het recht om de loondoorbetaling te staken of op te schorten. Je bent wel verplicht de medewerker eerst schriftelijk te waarschuwen en hem of haar de kans te geven alsnog medewerking te verlenen. Documenteer elke stap zorgvuldig in het re-integratiedossier, zodat je bij een eventueel conflict of UWV-beoordeling kunt aantonen dat jij als werkgever aan je verplichtingen hebt voldaan. Het inschakelen van een onafhankelijke externe begeleider kan in dit soort situaties ook helpen om de communicatie met de medewerker te ontspannen.
Kan ik mijn eigenrisicodragerschap tussentijds terugdraaien als de risico's te groot worden?
Ja, het is mogelijk om het eigenrisicodragerschap te beëindigen en terug te keren naar publieke verzekering via het UWV, maar dit kan alleen per 1 januari of 1 juli en vereist tijdige aanmelding bij de Belastingdienst. Houd er rekening mee dat lopende gevallen doorgaans voor jouw rekening blijven, ook na de overstap terug naar publieke verzekering. De beslissing om eigenrisicodrager te worden of te blijven vergt dus een zorgvuldige afweging van verwachte uitkeringslasten, premieniveaus en de kwaliteit van je eigen re-integratieproces. Laat je hierin adviseren door een gespecialiseerde arbeidsrechtadvocaat of verzekeringsadviseur.
Welke documenten moet ik als eigenrisicodrager minimaal in mijn re-integratiedossier hebben?
Een volledig re-integratiedossier bevat minimaal de probleemanalyse van de bedrijfsarts (week 6), het plan van aanpak (week 8), alle voortgangsverslagen en bijstellingen van het plan, de eerstejaarsrapportage en het re-integratieverslag richting de WIA-aanvraag. Aanvullend zijn bij een 2e spoor traject de rapportages van het re-integratiebureau, het zoekprofiel van de medewerker en bewijzen van sollicitatieactiviteiten essentieel. Zorg dat alle documenten datumgestempeld en ondertekend zijn, want het UWV toetst niet alleen de inhoud maar ook de tijdigheid van elke stap. Een gestructureerd online systeem, zoals dat van Riforce, helpt je om dit dossier altijd up-to-date en inzichtelijk te houden.